Yürüyüş dünyanın içine girme yöntemidir,katledilen doğanın içine girmenin bir yoludur,gündelik yaşamı tanıma ya da algılama tarzlarına kapalı bir evrenle ilişki kurmanın yoludur.Yürüyüşçü yürürken dünyaya bakışını genişletir,bedenini yeni koşulların içine sokar.
Benim amacım daha ziyade zevk için yapılan keyfi yürüyüşten söz etmektir;rastlaşmaya,tanışmaya,konuşmaya,zamanın tadını çıkarmaya, istendiği yerde durup istendiği yerde yola devam etme özgürlüğüne yol açan yürüyüştür bu.Zevke davettir bu,yoksa olumlu işler yapmanın rehberi değildir...Düşünmenin ve yürümenin huzurlu mutluluğudur.
Acelesi olan insanın hüküm sürdüğü dünyada flanörlük bir anakronizm gibi gözükür.Zamanın ve yerin tadını çıkarma olan yürüyüş moderniteden bir kaçış,moderniteye bir naniktir.