Az önce şöyle bir cümle okudum:
"Anne babasından değer görmeyen çocuklar, genellikle anne babalarını sevmekten vazgeçmiyor ama kendisini sevmekten vazgeçiyor."
"İşte ben, içi dışı bir insanı,
tabiat ananın şefkatle, özene bezene yarattığı, gerçek, normal
insan olarak görürüm. "
"Bütün bu inlemeler,
bir yandan ağrılarınızın küçültücü gayesizliğini anladığınızı
gösterir; öte yandan da varlığını umursamadığınız halde, kılı
kıpırdamadan sizi hırpalayan tabiat anaya karşı yükselen
şikâyettir."
Bu iki cümleden sonra kitabı yarıda bırakıyorum.
Yeraltından NotlarFyodor Dostoyevski · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2025159,5bin okunma