Senai Demirci
Huzur uzaklardaydı ertesi günlere pusu kurmuştu huzurlu nefesi,
Sonra, belki daha sonra, belki daha daha sonra kusursuz bir kelebek çıkacaktı çocukluğunun kozasından
Senai Demirci
Sen hiç ellerindeki uçurtmaların ipine takılıp göklere ağan çoçukları gördün mü?
Bi bebeğin avuçlarında vahaların kokusunu aldın mı hiç?
Ayrılık çölünün ortasında gül gibi kokladın mı saçlarını yarin?
Uzak uçurumların tepesinde kuru dal gibi tutundun mu ihtiyarların benekli ellerine?...