Sakura çiçeği
@34Sakuraaaa
17 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazen yaşadığımız hayattan çok yakınırız. Yada başkasının hayatına hep özeniriz. Aslında özendiğimiz hayat dışardan görülen ışık sadece o ışıklar söndüğünde yakındığımız hayattan hiç bir farkı olmadığını görürüz. İstediğimiz hayat tam olarak nasıl bir hayat bilmiyorum ama benim sınırların olmadiğı kuralsız bir hayat.
Serseri ruhum hep kurallara sınırlara karşı çıkıp kendi benliğini bulmaya ve ona uygun yaşamaya çalışsa da aile toplum bir yerden sonra ila ki olmam gereken çemberi fazlasıyla daraltıyor. Kimse söz hakkı değil bu konuda kendi tavrımızı ve kendi kurallarımız bize özgü. Aile dahil kimsenin söz hakkı yoktur seçimlerimizin iyi yada kötü sonuçları sadece beni yada seni ilgilendirir. Hayatında başrol sensin onlar değil. 🍀Bu yolda tek ihtiyacın olan şey kendini tanıman ve kendine güvenmen şüpheye yer olmamalı hayatında. :)
Reklam
Bize sunulan tek bir hayat mı var. Görünüşte evet tek sıradan stabil bir hayatın parçası gibiyiz. Ama herkesin yürütmekte olduğu iki farklı kişilik ve bu kişiliğe bağlı iki farklı hayat var.
İlki bizim için aynı olan stresli sıkıntılı, huzursuz ve köleleşmeye doğru giden bir hayat.
İkincisi ise bu köleleşmiş hayatın yanı sıra bizim toplumdan yaşadığımız çevreye yansıtmadığımız kendi hayatımız, ruhsal hayatımız. İçinde kalpte olup dile alınmayacak ve yokmuş gibi gösterip yalandan güldüğümüz etrafa ışık saçtığımız hayat. Bizi hangisi çok mutlu ediyorsa değil şekline ve çevreye göre şekil alıp olmasını dilediğimiz masallarda gibi olan hayatı tercih edip rolümüze göre yaşiyoruz.
Yeni bir güne mutlu başlamak için boşuna kanat çırpmaya gerek yok. Olmaması gereken herşey o gün gerçekleşir. Hayatın kuralı bu galiba sürekli çabala çabala ama sonuç yine kocaman bir karanlık gündüzün birden gelip karanlığın uzun uzun geçmesi gibi 💫herkes kendi ışığını yansıtır. Olması gereken o uzun karanlığı nasıl aydınlattığın ben hayallerimle aydınlığı bulanlardanım.
Bazen düşünmek insanı nedensizce bir labirentin içine iter. Sen yol bulmaya çalıştıkça daha çok çaba sarf edersin ve orda doğru yolu bulunca ya kadar daha çok zaman kaybedersin. Kafamızın içindeki düşenceler de bizi daha çok çıkmaza iter. Bu çıkmazlar da bizi bilinmezliğe iter. Herşeyi olağan akışına bırakmalı. Beynimizin içinde bizi o kadar çok kemiren düşünce var ki hayatımızda ki gereksiz insan kalabalığı gibi bize bir faydası olmaz bizi sadece hedefimize ulaştırmayı engeller.
Herkesin mi kapalı kapısı olur bilemedim ama benim kapalı çok kapım var. Hayatın bana öğrettiği gibi üstesinden gelmediğim kapıları kapattım herkese o sadece benim ve o kapıların bildiği gizli sırımız. Başkasına anlatıp onu da o derde itmek yerine yada ben kapatığım kapıların herhangi bir çözümünün olmayacağını bildiğim için o kapıların arkasına sığınmış pişmanlık, yalvarış, özlem ve yok oluş var çözülemeyeceğini bile bile o kapıların arasına kalkan olmadım.
O kapıların ta kendisi olup çözülmeyecek, unutulmayacak denilen her olayı kendime minik minik umutlar yeşertim. İnsanların çaresizlik karşısında örmüş olduğu duvarlarda da emek var. Her tuğlayı kendi elinle yerleştirirsin birine ihtiyaç duymadan. Benim taşıyacak tuğlam kalmadı ben başardım kapının arkasında ki çaresizliğimi yendim. Ya siz halen o kapıyı açamayanlardan mısınız ¿ ne zamana kadar¿Kendi hikayen ve başkasına gerek duyma sen yönlendir.🍀
Reklam