Bir başıma yeşertip koca bir ormana çevirdiğim ömrümü, ateşe verip kül ettiler.. Yine bir başıma söndürmeye çalıştım..
Bir tarafı kurtarırken başka bir yerden dumanlar yükseldi. Dumanında boğuldum kendi orman yangınımın. Her tarafım yanık içinde koşarken ordan oraya, herkes izliyordu. Sadece ne kadar daha dayanacak, ne zaman pes edecek diye sonumu bekliyorlardı adeta. Son yorumu yapmak için mi?, yoksa bahse mi girmişlerdi bu çırpınışlarımın üzerine...