Kitabı okurken kendimle sürekli zıtlaştım çünkü aile kutsal bir şey olarak kodlu bende. Ama bizim kültürümüzün de dahil bir çok şeyin dayatılması sonucu aile kavramını bir çoğumuz bence tam bilmiyor. Anne, babaya duyulan saygı ve itaat psikolojik şiddetle karıştırılabiliyor. Bir tek başlardaki bu konu aydınlattı beni.
Onun dışında aile kültürünü ve sosyal yaşantıyı bitirebilecek bir kitap. Aile de anne baba sürekli mağdur çocuk sürekli mağdur. Çocuğun her davranışını ailenin sorumluluğuna bırakmak etik değil bir kere.
Okul, ev, aile, arkadaşlıklar bir çok etken var düşünceleri, hal ve hareketleri değiştiren. Tek aile değil. Her şey aile değil.
Ahlaki sınırlar içinde çocuğa verilen yeterli ilgi, sevgi ve eğitim gelecek nesillere zaten bilinçli biri kazandırılmış demektir.
Bilinçlenmek için okunacak bir kitap değil.