42abdullah35

42abdullah35
@42abdullah35
Öğretmen
İzmir
Konya
85 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
"Ben seni nevresim desenlerinde Bir de; duvardaki eylülde tanıdım Solgun bahar...
İnsan ve Hayat
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kartallar uçar mı bir harâbeden Köprülerden benim yarim geçer mi Sen neden bu kadar güzelsin, bilmem ......... Sen miydin o mehpâre, o memnu, o dilruba Söyle bana hindiba Sen nasıl bu kadar bulut gülmesi Sen nasıl bu kadar bıldırcın sesi Sen nasıl bu kadar pencere önü Sen nasıl bu kadar gök gürlemesi ........... Bu derin aldanış kimden kalmadır Söyle bana hindiba Sen nasıl bu kadar kelâmın hası Sen nasıl bu kadar şiir bohçası Sen nasıl bu kadar esrarlı bir mum Sen nasıl bu kadar rüya bahçesi ............ Ben bir kervan muamması değilim Çekinmem yolların kıvrımlarından Ellerim ışıldar alacakaranlıkta Saklambaçlar ortasındadır evim Kışın kartopudur adını anmak ............. Söyle bana hindiba Sen nasıl bu kadar sevda hecesi Sen nasıl bu kadar hayal incesi
İnsan ve Hayat
"Adam fısıldadı: ''Tanrım konuş benimle''. Ve bir kuş cıvıldadı ağaçta. Ama adam duymadı. Sonra adam bağırdı: ''Tanrım konuş benimle''. Ve gökyüzünde bir şimşek çaktı. Ama adam dinlemedi onu. Adam etrafına bakındı ve, "Tanrım seni görmeme izin ver'' dedi. Ve bir yıldız parladı gökyüzünde. Ama adam farkına varmadı. Ve yüksek sesle haykırdı: ''Tanrım bana bir mucize göster''. Ve bir bebek doğdu bir yerlerde. Ama adam bunu bilemedi. Sonra çaresizlik içinde sızlandı: ''dokun bana tanrım ve burada olduğunu anlamamı sağla, ne olur!'' Bir kelebek kondu adamın omzuna. Ve adam kelebeği, elinin tersiyle uzaklaştırdı.. Cibran"
İnsan ve Hayat
...Sonra bir cümlede karşılaşırsın onunla. O dokunur dudaklarına, sense gözlerinle ona... Zaten anlatacak pek de bir şey kalmamıştır, uzun uzun susmak dışında... Dedim ya; bir yalnızlık vardı, bir de yalnızca kalabalık dünya insanın yanında... S.Özel
Duygu/Düşünce
"Çok şeyi geride bıraktım. Bazı hataları bazı keşkeleri, bazı yaraları.. Olmadık bir zamanda, olmadık insanlara bağlanmayı da bıraktım.. Farkındayım çok eksiğim var.. Yorgunluklarım öyle bir günde geçecek gibi değil.. Zamanın bazı şeylere iyi gelmediğini biliyorum artık.. O yüzden beklemiyorum, ne gelecek olan treni ne geçip gitmiş kuşları.. Ben, her gün yeniden doğuyor muşum, ve hergün bir adım daha atıyor muşum gibi alışmaya çalışıyorum. İklim böyle değişiyor, sararan yapraklar böyle eksiliyor dalından.. Düştüğüm de oluyor, kalktığımda ağladığımı kendime bile söylemiyorum.. Neme lazım bir duyan olur.. Kaldıramam......" wolfs son.
Duygu/Düşünce