Güneşin ilk ışıkları yüzüne değdiğinde samimiydi...
Karşında ilk gördüklerin insana benziyordu ama değildi...
Farkında değildin, oyunlar içinde oyunlara geleceğin...
Kim bilir herşey biraz güç, biraz para, birazda üstünlük tü...
Bitmek bilmeyen anlamsız savaşlar...
Acılar içinde derinleşen yaralar, bitmek bilmeyen suskunluklar...
Karanlık ve aydınlık arasında ince bir çizgi...
Kalpler suskun, zihinler bulanık, bedenler yorgun...
Karanlığın üstüne elbet bir ışık parlayacak.