Fatih
@48_akarrr
Zihnimin beyanı, kalbimi yalanlıyor. Aklım, kalbimi hiçbir zaman ciddiye almadı.
Bir kitabı bitirirken yenisine başlayacak olmanın heyecanına kapılırım.
Şaire, babasından önce ölmek yakışmaz.
Şimdi ben mi avazım çıktığı kadar bağırayım, yoksa
sen mi? “Kuşlar, mezarlıkta şiir okuyor ölülere!” diye!
Gidecek yeri olmayanların kaldıkları yerde mutlu olduğu görülmemiştir.
Kalbim!
Bir ah’ın uzatacağı ayakları yoktur.
Bir tesadüf; belki.