En sevdiğim kısmı 20. yüzyılı anlatışıydı ve son yüz sayfasından çok keyif aldım. Bu Kitap neden İlber Ortaylı değilde İlber Hoca dediğimizin devamı niteliğindeydi yine taviz vermemiş aynı üslupla aynı kaliteyle devam ediyor.
Hiç şüphesiz ki bir yandan büyük bir kitle de "gavurlaşan Türkiye ve Türkler" teranesini sürdürüyor. Bütün sorun Arap dünyasının üretemeyen, tüketen bir dünya olmasından kaynaklanıyor. Üretemeyen toplumların siyasal söylemi de, ideolojik çizgileri de tutarsız, hatta bazen çocukça oluyor.
Bazıları, "bunlar ezanı Türkçe iken yine Arapça yaptı!" diyor. İşin garibi millet de ezanı Türkçe okumuyordu. Minareden Türkçe okunuyor ama herkes aşağıda caminin içinde ezanı Arapça okuyup namazını öyle kılıyordu.
Mesela "Menderes gelmiş, ezanı kaldırmış" diyorlar. Arapça ezan yasağının kaldırılmasını ilk teklif eden Halk Partisi'dir. Sonra bunu Dp de desteklemiştir. Ayrıca Türkçe ezan kaldırılmadı, Arapça ezan cezai takibattan kurtuldu.