Acının en tok sesi bu,
gür ve korkusuz içimde bir yerde bağırmakta.
Ve buyurgan, dinlemedin beni
Hiçbir şey öğretemedi,
insanoğlu bu kanılır mı?
Düşünüp durdukça kemirdikçe içini yeşerdi gürleşti, böbürlendi
Yoksaydın, direndi
gözlerin ve gönlüne kızmakla mı bitirdin bunu
toprağın kuru, çorak ve susuz
iki damla mı karıştırdı aklını..