Zaman aralığı, zihinde garip ve çelişkili bir meseledir. Rutin ya da olaysız geçen bir sürenin insana bitmez tükenmez geleceğini varsaymak mantıklıdır. Öyle olması gerekir ama değildir. Asıl sıkıcı olaysız zamanlar şıp diye gelip geçer. İlgiyle renklenmiş, trajediyle yaralanmış, sevinçle bölünmüş zamanlar ise hatırada uzun görünen sürelerdir. Düşünülürse öyle de olması gerekir. Olaysızlığın direği yoktur ki üzerine bir süre asabilesiniz. Hiçbir şeyden hiçbir şeye geçen zaman sıfırdır.
"Erkekler... pis hayvanlar. Domuz daha temizdir bunlardan. Kendi çirkeflerinde çürüyorlar. Kadınlar nasıl evleniyor bunlarla anlamam. Leş gibi de kokarlar. Şu fırına bak Nuh Nebi' den kalma güveç suyu."