Savaşçının öldürdüğü düşmanın, o savaşçı öldükten sonra onun hizmetine gireceğine inanılır, bunun için mezarlarını çevresine öldürdüğü düşman sayısı kadar balbal dikilirdi. Bazı kayıtlarda ise öleceğini anlayan savaşçıların, son bir düşman öldürmek suretiyle "hiç olmazsa bir yastık elde etmek" düşüncesinde oldukları ifade edilmiştir.