Nefis, yapacağı işler hususunda Yüce Allah'tan hayırlı olanı takdir etmesini ister. Ancak ardından Yüce Allah'ın kendisi için (hoşuna gitmeyecek tarzda) takdir ettiği şeye öfkelenir.
Yüce Allah'ın dışındaki her şeyi (kalbinde) öldürmedikçe Allah için dirilemezsin.
Yahyâ bin Muâz rahimehullah şöyle demiştir.
Her kim nefsin arzularını ezip yok ederek Yüce Allah'a yaklaşırsa Yüce Allah onu nefsinin şerrinden ve diğer kötülükleriden muhafaza eder.
Hikmet sahibi kimselerden bazısı şöyle der:
Sende kusur bulunduğu müddetçe (manevi hastalıklardan) iyileşeceğini sanma.. Günah işlemeye devam ettiğin müddetçe de, kurtuluşa ereceğini bekleme.