Bir daha asla yaşayamayacağı
Aşkları teğet geçerken
Hep onu sevmeyenleri severek
Hep onu sevenin gözlerinden
Kalabalıklara kaçarak
Karışarak toplumcu gerçekçi yalnızlıklara,
Yüksek rakımlarda çatlamış dudaklarını
Bir izmirli güzele dayatmak varken
Hep kardeş olacak değiliz ya, Yaşasın halkların sevgililîğî!..
Bulmak için kendimi,
Çiçeklerde, kuşlarda , tarlalarda,
İnsanların davranışlarında,
Sözlerinde ve düşüncelerinde;
Güneş ışığında
Ve artık yok olmuş dünyaların
Unutulmuş harabelerinde
Aramalıyım...
Fernando pessoa
Kurumuş sevdasızlıktan iki yanım,
Sebep ol sevgili yağmurlarıma...
Yanlışlar içinde sararıp solarsam,
Hayırla gel dök günahlarımı...
Muhtacıyım dermansı nimetinin
Ekmek ol gönlümün açlığına,
Duaların varlığıdır sabrıma iyi gelen,
Ellerimden bir amin ver rahmana.
Muhammed akdaş