Dibe ku jiyan riyek dirêj be!
Li ser xaka xwe disekinim bo stêrk pesnê min bidin.
“En kara gecenin de sabahı olur.”
“Ne kadar iyi olsakta birilerinin hikayesindeki kötüyüz işte.”
Nereye böyle baharım, nereye?
Kokun şimdi hangi evrende süzülecek?
Hangi kırlarda yürüyorsun?
Hangi gökte başını kaldırıp yürekten konuşacaksın? Bu vadiler şimdi çorak,
Bizler kupkuru bereketsiz tarlalara döndük.
Yeşil olan her şey güneş altında kararıyor, Bahçelerimizdeki elmalar ekşi,
Bağlarımızdaki üzümler acı.
Şarabına susadık, Kokun burnumun direğini sızlatıyor.
Nereye böyle ilk baharımızın çiçeği, nereye…?