Gerçi bazen yaşamı ciddiye alır gibi oluyordum. Ama
ciddi şeyin kendisinin boşluğu çabucak gözüme çarpıyor
ve elimden geldiği kadar rolümü oynamaya devam
ediyordum yalnızca.
gerçek sevgisi hiçbir şeyi
kollamayan ve hiçbir şeyin kendisine direnemeyeceği bir
tutkudur. Bir kusurdur o, bazen bir konfordur ya da bir
bencilliktir.