7lucialilily
@7vien
"Ve içimde geriye dönmek korkusu var. Hiçbir şey hatırlamak istemiyorum."
"Öyle bir yaştaydım ve öyle bir mizaçtaydım ve çocukluğumda o kadar az oyun oynamıştım ve aldatmasını o kadar az öğrenmiştim ki, yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hatta yıldızlar düşüp gökyüzünden bin parçaya ayrılmalıdır filan..."
"... Bazan etrafımızda o kadar esrarlı bir hadise olur ki ince teferruatına kadar bunu sezeriz, fakat hiçbir şey idrak etmeyiz; ruhumuzun içinde ikinci bir ruh her şeyi anlar, fakat bize anlatmaz, böyle korkunç işaretlerle bizi muammanın derinliklerine atar ve boğar."
"Halbuki mesele çok basit: İnsan hastalanır ve ölür."
"Oraya girer girmez, kendimi dünyadan fersahlarca uzak, öteki alemde bir yerde hissettim. Sessiz, kimsesiz, derin ve bomboş bir daire. Ne bir dağbaşında, ne geceleyin ormanlarda, hiçbir yerde eşine rastlanmayan bir sessizlik ve çürümüş insan eti kokusuyla ilaç kokuları ağır havada boğuşuyorlar. Hiçbir şey kımıldamıyor."