"Kuşları göğe çağıran da benim, alçalırken kanatlarına dirençle dolan da ben. Gölgeleri saksıların etrafından ben döndürür, yere saçılan darıyı kuşlara ben haber veririm. İncecik ipeklerle suları havalandırır, çeke çeke kıyıya ben vardırırım. Ben olmasam elmalar kılığını seçemez, arıların karıncaların hesabı tutmaz. Uzaklaşırken arkadan muhabbetle bakanı, kalbinin telgrafına ben yazdırırım. Göğün kandillerini sabaha karşı birer birer ben üfler, sen yolunu şaşırmışken gecenin ıssız ayazında, geyik donunda ben çıkarım karşına ansızın."