Güneşe meftun

Güneşe meftun
@83_meftun_34
Bir bayrak dalgalanır dağların omzunda, Bir ezan yükselir sabahın koynunda. Toprağa düşen her yiğidin adı, Sessizce yaşar bu milletin alnında. Vatan dedikleri kuru bir toprak değil, Ananın duası, babanın alın teridir. Bir çocuğun üşümesin diye nöbet tutan, Geceyi göğsüne seren asker nefesidir. Bu memleket; Kimi zaman Çanakkale’de siper, Kimi zaman Sakarya’da son neferdir. Yeri gelir aç kalır ama eğilmez, Çünkü Türk’ün diz çöktüğü yer mezardır. Bir avuç umutla kuruldu bu yurt, Kolay yazılmadı bu destanın adı. Her karışında bir şehidin duası, Her taşında bir annenin feryadı. Ey vatan… Sen bize miras değil emanetsin. Gökte dalgalanan ay yıldız kadar, Temiz, vakur ve kıymetlisin. Biz gideriz belki bir gün, Ama sen kalırsın çocukların gözünde. Bir türkü olur dolaşırsın dillerde, Bir secde olursun minare sözünde.
1000Kitap
Güneşe meftun
Kalemine, yüreğine sağlık olsun kardeşim.