Un ufak olmuş parçaları dört bir yana dağılmış bir bardak... Daha doğrusu bardaktan geriye kalanlar. Ne komik, o parçaların her biri kendini bardak sanacak, fakat bardak bir daha asla var olmayacak.
Geride kalanlar, sadece kendilerinden vazgeçildiğini düşünmektense, gidenin koca bir hayata tümden boş verdiğine inanmayı yeğlerdi. Geride kalmak, özlenenin ayağına takılmayı bekleyen yapayalnız bir taştı.