Büşra ÖZMEN
@9busra
Duygusal yaralar çoğu zaman görünmez.Fakat her türlü yara, yerini aldığı dokudan daha zayıf ve dirençsizdir:Fark edilip bakılmazsa,gelecekte acı verme ve yaralanma potansiyeli yüksek noktalar olarak kalırlar.
Anne baba sevgisi hakkıyla hatırlanır,fakat çocuğun anlaşılmama veya duygusal olarak desteklenmeme duyguları hatırlanmaz.
Fakat bizim ailede işler hep böyle ilerlerdi zaten.Güç meseleler hakkında konuşulmaz,gömüp saklarsınız.
Kısacası,ebeveynlik bir nesiller dansıdır.Bir nesli etkilemiş ancak tam anlamıyla çözülmemiş her şey bir sonraki nesle geçecektir.
Yetişkin kişi çocukluğunda yaşadığı deneyimlere dönüp baktığında hatırlanmaz, fakat kaybın biyolojisi olarak kemikleşir.