Yalnızlığın o gizli çekirdeği büyüdü, büyüdü, her şeyi yutmaya başladı. Söz yordu.
Okumak, diyor Octavia Paz, insanın kendine giden, aklının ucundan geçmeyen yollar bulmasıdır.
Şiir, harflerden taşan ikinci hayattır. Gelecek hayatlardan pay isteme doyumsuzluğudur.