Bile bile aynı hataların peşinden giden sabırsızlığımdan, hak etmeyenlere gösterdiğim o sınırsız ama sonu hüsran olan cömertliğimden, kendime gelince acımasız ama başkalarına gelince hep alttan alan hoşgörümden…
Değerimi bilmeyenlerin gölgesinde kalmayı seçen o yanımdan, 'bu kez değişecek' diye diye kendimi kandırdığım her bir saniyeden, içimdeki o güçlü insanı görmezden gelip zayıflıklara teslim olan nefsimden...
En çok da, başkalarını mutlu etmeye çalışırken kendi hakkıma girdiğim, kendimi herkesten geriye koyduğum o kırgın günlerimden ötürü
KENDİME ÖFKELİYİM.