Ve kendime soruyorum: Hayallerim nerede ?
Zaman nasıl da geçiyor..!
Zamanını nasıl geçirdin, hayatının en iyi yıllarını nereye gömdün ?
Yaşadın mı, yaşamadın mı ? Bak, diyorum kendime dünyada ki her şeyin nasıl solup soğuduğuna bak. Bir kaç yıl daha geçecek, ardından bunu mutsuz bir yalnızlık tekrar izleyecek, daha sonra da çaresizlik ve yıkım olacak. Hayallerin çürüyüp ölecek, ağaçlardan düşen sarı yapraklar gibi dağılacak.
Bu hayatta mutlu olmanın tek yolu beklentiyi düşük tutmaktır. Yoksa kanatlarından vurulmuşa dönersin…
Beyaz GecelerFyodor Dostoyevski · Ren Kitap · 2020102,3bin okunma
Araya soğukluk eken insanların sıcaklık beklemesi ne garip. Hiç merhabası gelmez, hiç merak etmez ama kendi hayatında bir şey olduğunda unutulduğu gerekçesiyle sitem etme hakkını kendinde görür. Sitem vefalı olanın hakkıdır. O da sitem etmeyi değil, sükutu seçer.
Bazı insanlar, kendi eksikliklerini kabullenmek yerine, başkalarının masumiyetine saldırarak kendilerini temize çıkaracaklarını sanırlar.
Oysa başkasını yaralayarak iyileşmek mümkün değildir.
Vicdanı sağır olanlar, doğruları duyamaz; gözleri kör olanlar, gerçekleri göremez.
İnsanlık, yalnızca bir kelime değil; ağır bir sorumluluktur.
Ve maalesef her yürek o ağırlığı taşıyacak kadar güçlü değildir.
Çünkü insan olmak, başkalarının hatalarını örtmekle değil, kendi yanlışlarına ayna tutmakla başlar.