Ne kapına gidebiliyorum, ne adını fısıldayabiliyorum, ne de seni bekleyen karanlıktan koruyabiliyorum. Yalnızca yazıyorum… Yalnızca içimde seni tutmaya çalışıyorum.
Biliyor musun, bazen gözlerimi kapatıyorum ve seni görüyorum: Minicik parmakların, ufacık yüzün… Hayal bile olsa, beni yıkan bir güzelliğin var. Çünkü biliyorum, gerçek olamayacak. Benim kollarımda büyümeyeceksin. Benim omzuma yaslanmayacaksın. Benim adımı hiç bilmeyeceksin.
Ama ben seni biliyorum.
Doğduğun anda, bir yerlerde bir adamın yüreği aniden sızlayacak. Çünkü senin dünyaya geldiğini hissedecek.