Kendisini sevecenlikle bekleyen bir insana ya da tamamlanmamış bir işe yönelik sorumluluğun bilincine varan kişi, yaşamını kesinlikle bir yana itemeyecektir. Varoluşunun "nedenini" bilecek ve hemen her "nasıla" dayanabilecektir.
Ama gözyaşlarında utanmamamız gerekmiyordu, çünkü gözyaşları, bir insanın, cesaretlerini en büyüğünüe, acı çekme cesaretine sahip olduğuna tanıklık ediyordu.
Bir insanın ruhsal durumuyla - cesaret ve umudu ya da bunların bulunmayışı - vücudunun bağışıklık durumu arasına ne kadar yakın bir ilişki olduğunu bilenler, umut ve cesaretin birdenbire yitirilmesinden öldürücü bir etkisi olabileceğini anlayacaktır.