A.Hüsrev

A.Hüsrev
@AHusrev
İstanbul
Aydın, 1 Ocak
87 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
“Bu küreselleşen dünyada küresel bir kayıtsızlığa düşmüş durumdayız. Başkalarının acı çekmesine alışık hale geldik: ‘Beni etkilemiyor, beni ilgilendirmez, benim işim değil!’” — René Guénon
Reklam
Hüsnüzan sahibi olmak hayatın fırtınalı denizinde ruhu sakin tutan en güçlü demirdir.
Mevlânâ’nın Fihi Ma Fih eserinden dikkat çekici bir alıntı: "Eğer sen bir kardeşinde bir kusur görürsen, bilmelisin ki o kusur sende de vardır. İnsan insanın aynasıdır, sen onda kendini görürsün. Zalimlik, kindarlık, kıskançlık, açgözlülük, kibir, merhametsizlik gibi bütün kusurlar sende bulunduğunda seni rahatsız etmez, fakat onları başkasında görürsen dehşete kapılır ve rahatsız olursun. İnsanın vücudunda bir çıban çıktığında kendisi bundan iğrenmez. Yaralı elini yemeğine sokar ve hiç tiksinmeden parmaklarını yalar. Ama başkasının elinde sivilce ya da küçük bir yara görse onun eliyle yediği kaptan ne yer ne de o yemekten hoşlanır. Ahlaki kusurlar da aynen böyledir. Onlar insanın kendisinde olduğu zaman bunlardan rahatsız olmaz. Bunları bir başkasında görür görmez, içi daralır, nefret eder."
Hüsnüzan bir asalet göstergesidir. İnsan ancak kendi içindeki güzellik kadar başkasını güzel görebilir.
Görmek göze ait bir kavramdır ve gözün görme frekansı vardır. İnsan bu frekansın altını veya üstünü göremez. Örneğin atom kadar küçük, galaksiler kadar büyük cisimleri göremiyoruz. Eğer var olmayı insanın görmesiyle sınırlandırmış olsaydık kâinatın üçte ikisini inkâr etmemiz icap ederdi.
Reklam