Alp Eren Arıcı
@ALERA
İçindeki kederin açığa çıkmasının, başını karanlık dehlizlerden çıkarmasının bir zamanı vardı belki.Her şeyin bir zamanı
vardır.
Sessizliğin örtüsü kalktığında göreceğim keder,yalnızlık ve acıdır korkutucu olan.Sessiz bir insanın içsel patlamaların
şiddetli patlamalara dönüşme ihtimalinden korkarım.
İnsan nereye gidese gitsin kalbini de yanında götürür.Bu yüzden, başını alıp gitmek her zaman sorunlarını çözmez.
Bir insan başka bir insanın kalbine nasıl da sığıyor doktor! Bu bir mucize olmalı,dedi.
İnsan karşısındakine ona yakın hissettiği oranda açılabildiği gibi,açıldıkça da giderek ona daha yakın hisseder.Bu yakın
laşma ve açılma güven duygusuyla orantılı olarak devam eder.İhtiyaç hissedilen güvene darbe gelmediği sürece , iki insan
arasındaki mesafe giderek azalır.Ancak hiçbir zaman tam olarak kapanmaz.Bu, insan ilişkilerinin sınırlılığıyla ilgilidir.