TURGUT KARABACAK
@ALPASLAN71
Antalya'da yaşıyorum. Emekli öğretmenim.
Şu anda okuduğu kitap
"Bir sözün manasını, herkes kendi fikri seviyesine göre anlar. Öylece manalandırır"
Reklam
Öğretmen
“Öğretmen cahillere ilim öğreten bir alim, ruhsuzlara ruh veren bir pisikolog, taşkınlıkların önüne set çeken bir mühendis, düşenlerin elinden tutup kaldıran, üzerini temizleyen, göz yaşını silen, yüzünü okşayan bir mürebbidir. Öğretmen, ibtida-i ruhlara, yontulmamış eda tavır ve davranışlara, boş kafalara, çarpık düşünüşlere şekil veren bir mimar-ı muazzamdır. Şekilsiz bir mermer taşına, hesaplı çekiç darbeleri ile yavaş ya-vaş şekil veren, renk veren, ruh ve hayatiyet veren, mat mermer taşına parlak ve canlı bir ipek şekli veren, bir heykeltraşın daima dikkatli, daima itinalı olması lazımdır. Değilse dikkatsiz ve hesapsızca vurulmuş sert bir çekiç darbesi ile kendi eserini kendi eliyle kırar ve işe yaramaz bir hale getirir.”
YENİ BİR EĞİTİM DÜZENİ VE PLANLANMASI
"...Müspet ilimler ile dinî ilimler ilk üç yuz sene içinde tam bir denge ile okutulurken, 1600'den sonra bu denge müspet ilimlerin aleyhine, dinî ilimlerin lehine olmak üzere bozul muştur. Dinî ilimler ve dinî kültür de dejenerasyona uğramış, İslâm Dint abdest alıp namaz kılmak, cehennem ile tehdit, cennet ile taltiften ibaret bir hale getirilmiştir..."
Takdir edileceği gibi inşan faktörlü ve insana şekil veren eğitim ve öğretim faktör Türk toplumunda dünya ile ahiretin, madde ile mananın ahenkli dengesini sağlayan Türk-İslâm kültürü ve bu kültürün maddeleşmiş sikli olan medreseler olmuştur. Osmanlı medreselerinde (okullarında) okunan müspet ilimler ve dini ilimler dozaj bakımından şöyle bir seyir takip etmiştir.
Seneler Müsbet İlimler Dini İlimler
1300-1600 % 50 %50
1600-1700 %40 %60
1700-1800 %30 %70
1800-1920 %20 %80
(Bu rakamlar % 100 doğru olan rakamlar değildir. Fakat doğruya çok yakın rakamlardır ve fikrin izahını kolaylaşdırmak için vermiştir. Şu rakamlar, aynı zamanda asır ve asır imparatorluğunun parçalanışının izahını yapar görünmüyor mu?)
Görülüyor ki, müspet ilimler ile dini ilimler ilk üç yüz sene içinde tam bir denge ile okutulurken, 1600'den sonra bu denge müspet ilimlerin aleyhine dini ilimlerin lehine olmak üzere bozulmuştur. Dini ilimler ve dini kültürde dejenerasyona uğramış ,İslam Dini abdest alıp namaz kılmak, cehennem ile tehdit ,cennet ile taltiften ibaret bir hale getirilmiştir.
MİLLİ EĞİTİM DAVAMIZ
Tahsin Ünal’ın Milli Eğitim Davamız adlı eseri, Türkiye’nin eğitim sistemine dair milliyetçi ve kültürel bir perspektifle kaleme alınmış önemli bir metindir. İlk baskısı 2001 yılında ikinci baskısı 2007 yılında Berikan Yayınevi tarafından yayımlanmıştır ve 170 sayfa uzunluğundadır.
Tahsin Ünal’ın Milli Eğitim Davamız kitabında önerdiği reformlar, özellikle eğitimde millîlik, öğretmen yetiştirme, tarih bilinci ve yabancı etkilerden arınma gibi başlıklarda şekillenmişti.
Tahsin ÜNAL,Eğitimde denge olmasını ,tarihsel süreç içindeki dini ve pozitif ilimler yerini tartışır ve dengenin Özellikle 1600’lerden sonra bu dengenin bozulduğunu ve dini ilimlerin lehine bir kayma yaşandığını vurgular bu denge nin bozulmasının sonunda yozlaşmanın olduğunu belirtir. Eğitim sistemin millî değerlerle uyumlu olmasını gerektiğini ,kültürel kimliğin korunarak genç nesillerin bilinçli yetişmesinin gerekliliği üzerinde durur.
Tahsin Ünal’a göre eğitim, sadece bilgi aktaran bir sistem değil; aynı zamanda milletin kültürel kimliğini şekillendiren bir araçtır.
Eğitim politikalarının millî değerlere dayanması gerektiğini savunur. Bu bağlamda, Batı’dan ithal edilen modellerin eleştirisini yapar ve yerli düşünce sistemlerinin önemini vurgular.
Kitapta, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde eğitimde dini ilimlerin ağırlık kazanmasıyla pozitif bilimlerin geri plana itildiği anlatılır.
Tahssin Ünal, bu dengenin yeniden kurulması gerektiğini savunur; ne sadece dinî ne de sadece seküler bir eğitim anlayışının yeterli olduğunu belirtir.
Öğretmenin , sadece ders anlatan değil; aynı zamanda bir kültür taşıyıcısı ve karakter inşa edicidir.Ünal, öğretmenlerin millî bilinçle donatılması gerektiğini ve eğitimciliğin bir “dava” olarak görülmesini önerir.
MİLLİ EĞİTİM DAVAMIZ
