Abdul Samet

Abdul Samet
@ASamet61
Beklemeyi şehrin selamsız akşamlarında öğrendik. Bir mektup beklemek, bir bakış, bir gülümse. We traveled and saw
İstanbul
Trabzon / Arsin, 1988
59 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Her insan yuvasına ait olma hissiyle doğar ve güven ihtiyacını aidiyetle karşılar.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Çocuklar büyürken sürekli temizlik yapmak, kar yağarken kapı önünü temizlemeye benzer.
İnsan "niyet" ve "nasip" ile kurulmuş bir ahengin içinde yaşar.
Şükredelim; zaaflarımızı terbiyeye vesile oldukları için, Fazlalıklarımızı törpüledikleri, esksikliklerimizi tamamladıkları için. Bize kalpten, masumane, çıkarsız, riyasız baktıkları ve bizi sevdikleri için. Eğlenebilmeyi, düşüp kalkarak gayreti, saflığı ve masumiyeti hatırlattıkları fark edelim. Çocuğumuzun eleştirmeyerek, affederek, hoş görerek, unutarak, karşılıksız vererek bizi nasıl arındırdığını hissedelim.
Geçmeyeceğini düşündüğümüz bütün kriz anları ve sıkıntılar geçer. Hatta zaman öyle geçer ki bıraktıklarıyla yad edebiliriz yalnızca.