Güller Özgen
@AVizyon
Mike,bu sahiplenmediği yönünü deneyimleyebilmek için bilinçsizce hayatına ahmakları çekip duruyordu. O kendi hatalarına şevkat gösteremiyor, böylece hata yapan insanları ahmak olarak görüyordu. Bu yönünden nefret ettiği için aynı kusura sahip herkesten nefret ediyordu.........
Ona bunun ruhsal bir yasa olduğunu evrenin bizi daima kendi bütünlüğümüzü kucaklayıp benimsemeye yönlendirdiğini açıkladım.Biz unutmuş olduğumuz yönlerimizi bize geri yansıtacak kişileri ve şeyleri hayatımıza çekeriz.içimizdeki her yön anlayış ve şevkate ihtiyaç duyar .Eğer biz bunu kendimize vermeye gönüllü değilsek o zaman dünyanın onu bize vermesini nasıl bekleyebiliriz ? Biz nasılsak evren de öyledir.
Biz kim olduğumuzu unutmayı seçer sonra unutmuş olduğumuzu unuturuz
Gunther Bernard
İnsanları yalnızca kendi içimde kabullenemediğim bir niteliği sergilediklerinde yargıladığımı fark ettim
Anahtar,bizim gördüğümüz ya da algıladığımız her şey olduğumuzu anlamaktır. Biz olmayan hiçbir şey yoktur. Eğer biz belli bir niteliğe sahip olmamış olsaydık onu bir başkasında gördüğümüzde tanıyamazdık. Eğer bir başkasının cesareti size ilham verirse,bu sizin içinizdeki cesaretin bir yansımasıdır. Eğer siz bir insanın bencil olduğunu düşünüyorsanız aynı ölçüde bencillik gösterebileceğinizden emin olabilirsiniz.
Toplumumuz tüm ödüllerin kusursuz insanlara gittiği illüzyonunu besler. Ama bir çoğumuz kusursuz olmaya çalışmanın pahalıya patladığını keşfediyoruz. Kusursuz kişiye öykünmenin sonuçları bizi fiziksel zihinsel duygusal ve ruhsal olarak kemirebilir.