Bende çok şey kaybettim. Bir sonbahar da on yıl yaşlandım. Leğen kemiğim büküldü, sanki hayatım benden sökülüp alındı. Kanadım, terledim, akıllandım, ateşim çıktı, saçlarım döküldü.
Olmam gereken yerden çok uzaktayım,
Belki de yoruldum, bilmiyorum
Öyle karışık
Öyle yabancıyım ki,
Bu aralar kendime bile gelemiyorum. Fyodor Dostoyevski