Kendi kendime dedim ki : İnsan bir sağ eli olduğunu görmezden gelebiliyorsa, karşısındaki insanı görmezden gelmek ne olabilir? İnsanın olumsuz bir kalbi , içi boş bir ruhu olabilir mi?
Madam Michel’de kirpinin zerafeti var: Dışardan dikenlerle zırhlı, tam bir kale,ama bence içinde kirpiler kadar doğrudan bir rafinelik var. Onlar haksız yere duyarsız, uyuşuk görülen, şiddetli oranda yalnız ve korkunç bir şekilde zarif hayvanlar.
Güzellik nerededir ? Diğerleri gibi ölmeye mahkum büyük şeylerin içinde mi, yoksa hiçbir iddiada bulunmadan, anın içine bir sonsuzluk tomurcuğu yerleştirmeyi bilen küçük şeylerde mi ?