Her gözümü kırptığımda, kaçak hayatımda yaptıklarımı görüyordum. Yolları, evleri, okyanusu, kadınları, öldürdüğüm isimsiz adamları... Hepsi bu gece beni pişman etmek için dönmüşlerdi.
Bir şekilde, bütün acıları gördüğümü, bütün hıçkırık cinslerini duyduğumu düşünüyordum. Sanki, dünyayı bacaklarının arasından çıkarmış bir kadın gibiydim. Her yerini ve her şeyini biliyordum, doğurduğu bebeğini tanıyan bir anne kadar... Her şeyi bildiğim için vasiyetimde tek bir cümle olacaktı:
"Beni yüzüstü gömün. Çünkü yeterince gördüm!"