Hüseyin can

Hüseyin can
@Abdulhak
ruh ol. can ol.
Ve gel ey kadın! Hakka gel, Nura gel, gel iffete Örtün ile bürün izzete Yitiren değil, yeten ol kendine Cihan coşsun, kendine gel Hayâ ol, edep ol, âr ol Anne ol, bacı ol, yâr ol Bu ruhsuz, cansız çağıma ruh ol, can ol.
Şiir
Reklam
hicab!
Bil ki! Ruhunu pak yücelere Yaratılıştaki tek gayene Yöneltmelisin Rabbine! Hicabınla başla Onun nurdan koruması altında Öyle bir sen ol ki! Yepyeni Yeni baştan kur artık kendini Hicab! Senin o pak varlığının kutsal örtüsü İffet ve namusun sadık bekçisi Edep ve hayânı süsleyen inci tanesi Huzur-u dareyn’in kutlu bir müjdesi.
Şiir
İŞTE SEN
Daha söylesem neler neler! Utanç verici gerçekler Bazen ikinci sınıf bir insan Veya kadın hakları lağımında boğulan Senaryolar, sahneler ve oyunlar Köhnemiş nice safsatalar Bedenine dikilmiş tüm gözler Seni senden alıp götürmüşler İşte sen! Sen ey kadın! Böyle doğuyor her anın Bak artık! Düşün ve irkil Aslını, gayeni, kendini bil
Kendin ol.
Her dem kendini teşhir etmekten Rengârenk libaslar giymekten Ömrün heba olmuş çeyiz dizmekten Kendin değilsin. Peki ya kimsin sen? Yok oluyorsun. Yok olmuş benliğin Özgürce kararlar verdiğin Muzarin, anın ve mazin Hep sen, sen değilsin Az insaf et. Biraz düşün! Hele bir vur kendini mihenge Düştü düşeceksin, uçurumun eşiğinde Özünü bil, haddini bil, dön kendine…
Şiir
sen evet sen!
Sen, evet sen! İnsan olamamışlara heyecan Cilvesiyle iradeleri kaldıran Fabrikatörlere ucuz bir amele Olmaktan öteye gidemedin. Ve sen, ey saf dillim! Kafan karışık, aklın kararmış Anın karanlık, istikbalin heba oluyor Kandırıldın dün, kanmışsın bugün Çözümü bulanlar Hakk’ın emrine uyuyor. Hep sen, peki ya sen?
Şiir
Reklam