Sen!
Bazen zalimlerin, her zaman cehaletin
Hâlâ aydınların
Özgürlük naraları atanların
Bazen de edepsiz kahkahaların
İçinde kayboluverdin
Evinin köşe bucağıyla
Mutfağın kap kacaklarıyla Gecelere kadar süre gelen
Mahrum bırakıldın düşünmekten
Marifetli ellerin, vefakâr emeklerin
Çarkında ezildiğin fabrikalarda
Sen hep benliğini yitirdin
Yorgunluğunla mahmurlaşan tarlalarda
Ne kadar da derinden geliyor
Tarihin derinliklerinden Belki asırlar öncesinden
Şu an bile dinmemişçesine
Bu sesler senin, bu feryatlar senden
Arzuların, isteklerin, düşüncelerin
Ve tüm hâlin…
Zihnine, kalbine işlemiş
Varlığın yokluğa terk edilmiş