Abdulhamit yiğit
@Abdulhamityigit2
Serbest
Lisans
Ankara
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Dil-i virânıma sermâye-i envârdır aşk,
Cân u ten mülkünü yandıran o nîrândır aşk.
Gonce-i sînem açıp bülbül-i âhım çağırır,
Gülşen-i rûhumu mest eyleyen efkârdır aşk.
Sanma kim heves-i fânî ile mest oldu gönül,
Levh-i takdîrde yazılmış o esrârdır aşk.
Bir nigâh eyledi ol çeşm-i siyâhım ki bana,
Mâsivâ perdesini yırtan o tîgârdır aşk.
Sûz-ı hicrân ile her dem yanar âvâre gönül,
Kül içinde yine gizlenen envârdır aşk.
Rûy-i yâr oldu bana âyine-i sırr-ı hakîkat,
Anda gördüm ki cihân içre ne vardır aşk.
Ben fakîr-i der-i yârım ne gamım var iki âlem,
Bana taht-ı dil içinde nice dîdârdır aşk.
Bir tebessümle harâb eyledi mülk-i sabrımı,
Şimdi gönlümde tüten bir nice dîvârdır aşk.
Gerçi bîkes ü perîşân bir abd-i hakîrim ben,
Taht-ı kalbimde beni eyleyen ikrârdır aşk.
Derdimi sorma tabîbâ ki devâsı yine derd,
Âşıka rahmet olup inen ihsârdır aşk.
Reklam
Nâm ü nişânım fenâya teslim, cemâlin bâkîdirŞiir
Bezm-i elestte yazılmış bir hükm-i kadîm idim,
Seyr ü sülûk zannıma düştüm, yol sandım kendimi.
Ne ben var imiş ne yol,
Yürüyen yalnız aşk-ı lâyezâl imiş.
Vücûd vehmi bir hicâb-ı vahim idi,
Ref‘ olunca ayân oldu cemâl.
Fenâ ateşinde mahv oldum sandım,
Meğer külümden doğan bekâ imiş visâl.
Lisân kesildi, sükût nutka geldi,
Secde mahall-i keşf ü sır oldu.
Muhabbet dediğim o nisbî hâl,
Mahbûbda fânî olmaktan ibaretmiş meğer.
Âlem serâb-ı müsteâr,
Ömür emanet-i meçhûl.
“Geldim” demek edebe muhâlif düştü bana,
Zîrâ ben ezelden mevcûd olan da‘vete icâbet edip
Aslıma rücû eyleyen bir nefes imişim.
