J. Linnankoski "İkuynen Taystelu" adlı yapıtında şöyle diyordu: "Bana Kabil'i verin ve ben ilhamımla onu bile ebedi kültür savaşçısı haline getireyim."
Esas olan, insan hiçbir şeyin önünde eğitilmemeli, sürünmemeli. Esas olan, insan hayatı tükenmeyen kültür yaratıcılığıdır, kendisi ve kendisi dışında olan kaba güçlerle sürdürülen bir savaştır.
Bir gün Tanrı hakkında tartışırlarken, Kabil dayanamayıp kardeşini öldürür. Ve dehşet içinde kalır. Fakat bu cinayet ona mücadelenin ne kadar farklı yönleri olduğunu gösterir, hem iç hem de dış bağlamda. Sonsuz mücadele. Kültürün ışığı ve kültürsüzlüğün karanlığı ile olan sonsuz bir mücadele.
Bir tek ailesi tarafından anlaşılmayan, korkuyla büyütülen Kabil acı çeker; şüphelerle, başarısızlıklarla savaşır. Bu arada cenneti kaybeden ailesi, geçmiş parlak günleri için üzülürken, Kabil parlak gelecek günleri hayal eder. Ve Kabil gelecekle ilgili hayal kurmaya devam eder.