Adem
@Ademk46
İnsanlık ne kadar büyük bir yalnızlığı,
yabancılaşmayı, sevgisizliği ve yıkımı yaşıyor olursa olsun, dünyanın
herhangi bir yerinde şiir yazan birisi varsa ve onu okuyan bir başkası varsa,
barıştan, aşktan, özgürlükten ve güzellikten umudu kesmeye yer yoktur
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnızlığı ne kadar geniş bir alana yayarsan yay, ne kadar
uzak bir zamana ertelersen ertele, acısı ve ağırlığı azalmıyor. Çünkü insan,
yüreğini göğüskafesinde yapayalnız taşıyor
Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın içinde
yanmıyorsa yüzüne vurmuyor
Sevmeyi özledim biliyor musunuz? Kayıtsız şartsız bir gülüşü. Olur
olmaz yerde ağzıma bir öpücüğün konmasını. Bir doğruya sevinmekten çok
bir saçmalığa gülümseyebilen hoşgörüyü. ‘Nerde kaldın’ ayazını değil, ‘hoş
geldin’ iyiliğini. Hiçbir şeyle yatışmayan yürek telaşını. Kapı zilleriyle
telefonlar arasında tükenmeyi. Geceyi bir hayal hazinesine çeviren
uykusuzluğu. Bir gövdenin önünde diz çökmeyi. Kendimi severek yürümeyi
kalabalıkta. ‘Göğe bakma duraklarını’ özledim
“Savaş en hayvani budalalıktır.”