“Canım tenimde oldukça Kurân’ın kölesiyim ben, Yolunda toprağım Muhammed Mustafa’nın.
Kim naklederse benden, bunun dışında bir söz hem o sözden şikayetçi olurum hem nakledenden.
(Mevlânâ Celâleddin er-Rûmi, Rûbailer.)
“Tesadüf yoktur’ der eskiler; okunmayı bekleyen işaretler vardır. Gecikmiş gibi görünen her çağrı belki olması gereken en mükemmel zamanda gelmiştir. Duygularını sezgisiz bırakma…”