Kitap bitti.
8,5/10
Gerçekten uzun zamandır böyle iyi biten bir final görmedim. O son için bile 82822kez okunur.
𝑲𝑶𝑵𝑼𝑺𝑼:
Karaca, normal bir hayatı olan normal bir üniversite öğrencisi olduğunu düşünür ve bize de bunu düşündürttü. Belli aralıklarla Aram denen bir çocukla karşılaşıp durur ve bunların bazılarında Aramı hatırlamaz. Sürekli Aramla baştan tanışır.
Teyzesi ile beraber yaşarken sürekli geçmiş ile ilgili şeyler hatırlamaya başlar ve hatırlamaması gereken bu şeyler yüzünden geçmişi peşine takılır. Eski düşmanı ile beraber iş birliği yapar ve geçmişte nefret ettiği o adama doğru çekilirken hafızasındaki kayıp anılarıda kurtarmaya çalışır.
𝒀𝑶𝑹𝑼𝑴𝑼𝑴:
Kitabın konusunu spoilersız anlatmak o kadar zor ki....
Şimdi bence ilk 140 sayfa okuru kitaba alıştırma, karakteri, Kafa karışıklıklarını, tanıma süreciydi. Buraya kadar sürekli bir hafıza silinme, gerçek-yalan ilişkisi vardı ve bir an durup acaba psikolojik başka sorunları mı var karakterin diyebiliyoruz? Bir an kaza geçirmişken bir an teyzesi ona mezuniyet partisinde olduğunu diyebiliyor.
Kim yalancı, kim dost, kim düşman asla bilmiyoruz.
Kitabı okudukça bu sevgi ve nefret tamamen değişebiliyor mesela Aram... Cidden ilk bölümlerde Aramdan gıcık kaptım ve ana karakter olmaması için dua ettim ahahha ama sonlara doğru onu anladıkça ve tanıdıkça puff her şey değişti.
Bir de Enginimiz var.... A desem spoi B desem spoi... Bnm için sadece hayal kırıklığı diyeceğim.
Diğer karakterleri de sevdim aslında ben. O arkadaşlığı çok güzel yansıtıyorlardı ve burdaki arkadaşlıktan kastım baştaki o grup değillllll... (Sapık herifff!)
Kitapta bir çok konu, olay var ve sanırım en sevdiğim, bazı kısımların üstü kapalı anlatılması. Tetikleyici unsurları bam diye anlatmamış yazar ve bu da küçük okurların da rahat okuyabileveği