9,5/10
“𝐵𝑖𝑧; 𝐴𝑠𝑙𝑎𝑛 𝑣𝑒 𝐶𝑒𝑦𝑙𝑎𝑛...
𝐷𝑜𝑔̆𝑎𝑛ı𝑛 𝑒𝑛 𝑒𝑠𝑘𝑖 𝑎𝑠̧𝑘 ℎ𝑖𝑘𝑎𝑦𝑒𝑠𝑖𝑛𝑖 𝑦𝑒𝑛𝑖𝑑𝑒𝑛 𝑦𝑎𝑧ı𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑘.”
𝑲𝒐𝒏𝒖𝒔𝒖:
Mir Aslan çıktığı son operasyonda gördüğü bir kadın ile önce şaşkınlığa uğrar sonra da o kadını kurtarmak zorunda kalır. Kurtardığı kadın yıllar boyunca rüyalarına giren ve aşık olduğu kadın, şifadır.
Şifa bir yıl boyunca ülkesinden uzak, psikolojik ve fiziksel şiddetin çoğunu yaşamıştır. Zorla tutulduğu yerde kendi dilini kullanmasına dahi izin verilmemiş ve her şeyin bittiğini düşündüğü bir an da Türk askerleri ile karşı karşıya gelir.
𝒀𝒐𝒓𝒖𝒎𝒖𝒎:
Ben kitabı çok sevdim. Her iki karakterde o kadar iyi işlenmişti ki. Mir Aslan'ın ikilemleri, Şifa'nın gücü...
Kitapta Aslan ve Ceylan metaforu kullanılmıştı. Evet, burda aslan, erkek karakter ama ben okurken Aslan'ın o karakterlerini yansıttığı kişinin Şifa olduğunu düşünüyorum. Evet, Mir Aslan da güçlü, cesur ama Şifa'nın o 1 yılda yaşadığı, çabaladığı, savaştığı olayları göz önüne alınca en cesuru o geliyor. Mirciğim sana ceylan demiyorum hahahaha
Münevver ve Asude.... Allahım böyle insanlardan cidden nefret ediyorum. Kapına gelmiş insanlara yaptıkları, Asude'nin karakteri cidden mide bulandırıcı. Kitabın sonunda da Asude'nin hemen yüzüğü atması garip geldi. Asla bırakmaz gibi geliyordu
Kitap çok hızlı ilerliyor ve sanırım küçük bir hesap yapsak karakterler 2 hafta falan yan yana durmadı. Aşkları, nişan, kıskançlıklar, kabullenişler... Hepsi çok uzun bir sürede olmuş gibi hissettirdi ama bakınca aslında çok kısa bir süreydi. Eğer rüya kısmı olmasaydı ve ilk kez birbirlerini görmüş olsaydılar rahatsız olurdum ama bence güzel işlenerek bu kısım engellenmişti.
Başta rüya ve Ceylan-Aslan metaforu acaba fantastik mi diye bile düşünmeme neden oldu. Her şeyi geçtim adam kızı görmeden kokusunu biliyordu? Sonradan öğrendiklerimiz