Nurseda Yüksel
@Adesrun
Şu anda okuduğu kitap
Elimi sanki bin yıldır tutuyormuş, buna çok alışkınmış gibi tutuyordu. Ben de onunla böyle el ele yürümeye alışkınmışım gibi yürüyordum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
…yıllar geçer, insanın saçları beyazlar, sakalları beyazlar da, gözleri niye beyazlamaz, gözleri hala böyle siyah, böyle koyu, böyle eskisi gibi tutan şey nedir? diye düşünüyordum. Her şey ezildiği, ufalanıp çürüdüğü halde gözler nasıl olur da böyle kalabilir?
Ben kulaklarımı tıkıyorum. Başımı dizlerime indiriyorum. Kıvrılıyorum, kıvrılıyorum, o kadar kıvrılıyorum ki, salyangoza benziyorum.
Ben unutabilen biri değilim. Beynim unutamadıklarımla, unutamadığım şeylerin ayrıntılarıyla dolu. Beynim çatlayacak kadar dolu.
Ağlamaya başlıyorum. Tam üç gün ağlıyorum.
Yorgun düşüyorum ağlamaktan. Ağlarken uyuyakalıyorum. Uyanınca gene başlıyorum.