Erişmek için tırmaladığım balkon korkulukları artık belime geliyor.
Sararmış yapraklar,çürümüş ahşap merdivenler ve onca gelmiş geçmiş insanlar nerde?
Hepsini iyi hatırlıyorum.İz bırakabilmek;insanların,çocuklarının,
torunlarının seni hep iyi bir insan olarak hatırlamasını sağlamak muazzam bişey.
Umarım bir gün ben de başarırım bunu.