Adnan Demir
@Adnan_78
18 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Günümüze Kadar Uzanan Kan Davası
Tevfik Çavdar’ın deyişiyle Yassıada Yargılamaları, 1926’daki İzmir Suikasti Davası’ndan sonra Cumhuriyet tarihinin “ikinci siyasal soykırımı”dır. Bu idamlar Türkiye’deki ayrışmayı derinleştirmiş ve iki karşıt kesim arasında bir tür kan davasının ortaya çıkmasına yol açmıştır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dayatmalara Rağmen Demokrasiye Sahip Çıkan Türk Halkı
9 Temmuz 1961 tarihli referandumla yeni anayasa kabul edildi. Referanduma 12.735.009 seçmenden 10.322.169’u katılmış; bunlardan 10.282.561’inin oyları geçerli sayılmış ve oyları geçerli sayılanların 6.348.191’i yeni Anayasa’ya “evet”, 3.934.370 kişi de “hayır oyu vermişti. Böylelille 1961 Anayasası kabul edilerek yürürlüğe girmiş oldu. Referanduma katılım oranı (%81,05) oldukça yüksek olmakla birlikte, geçerli oyların %38,26’sının “hayır”, %61,74”ünün ise “evet” yönünde çıkması, yeni Anayasa’ya büyük halk desteği bekleyen askerî yönetimi ve CHP’yi şaşırtmıştı.
61 Darbesinin Kazançlısı CHP
“Temsilciler Meclisi” adıyla oluşturulan bu meclisin kuruluş felsefesi korporatist bir nitelik taşımaktaydı. Siyasi ve sınıfsal temsilin yerine bu meclisin kuruluş deseninde mesleklerin ve bürokratik baskı gruplarının temsili esas alınmıştı. Üstelik Kurucu Meclis’te fiilen CHP egemendi. 276 üyeli mecliste 49 üye doğrudan doğruya CHP kontenjanından gelmişti. Ayrıca meslek kuruluşlarından, üniversitelerden, işçi örgütlerinden ve yargı organlarından gelen üyelerle illerden seçilen üyelerin büyük çoğunluğu CHP eğilimindeydi. Ayrıca İsmet İnönü’nün bizzat mecliste yer alması CHP’ye büyük bir manevî üstünlük sağlıyordu.
Ismarlanan Anayasa 1961
“İhtilalcilerin hemen ilk günü profesörleri toplayarak uçakla Ankara’ya götürmeleri ve onlara, ‘Bize ilmin istediği gibi, en iyisinden bir anayasa yapın’ siparişini vermeleri, şüphesiz onların ne yapacaklarını daha önce kestirememiş insanlar olduğunu gösteriyordu. Bir ev yaptırılacak mimarlar çağrılıyor, ‘Bana sanatın icabı neyse ona göre ev planı yap’ deniyor. Bu ev ne için kullanılacak? Arsası nedir? Yaptıranın parası ne kadardır? Bunların hiçbiri belli değil. İşte anayasa da böyle ısmarlandı.”
