Geceleri her şey siyah göründüğünde, Lola’nın dağları ve gölü vardı. O göl, bir aynadan ziyade bir delikti; insanın içine düşüp de bir daha hiç kimse tarafından bulunamayacağı bir delik
Her ölüm bir çuval sanki. Bir çuvalın içine her şeyi sığdırabilirsin ama içindekini asla tam olarak bilemezsin. Ölümler çuvallar gibidir, ağır ve biçimsiz
Yörelerden getirilenler yüzlere taşınıyor. İnsanların yüzlerinde o yörelerin yoksulluğu, korkusu ve o tuhaf, yabancı utancı vardı. Şehirde bile köyleriyle birlikte yürüyorlardı
“Ona neden papaz olduğunu sorduğumda, insan çalışmak zorundaysa, iş yerine uğramayan bir patrona sahip olmak en iyisidir demişti.”
Jeanette Winterson | Tutku