AGİT BASTUĞ
@Agit56
Mardin
40 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Her şey gönlünüzce olsun
Dedim ya hayat hikayem uzundur benim size hayatımda yara olan bir hikayemi anlatmak istiyorum yaşım on iki falan okulda öğretmenimiz tüm arkadaşlara yarın piknik etkinliğimiz var o yüzden gelirken hazırlıklı dedi hepimiz neşe içinde eve koştuk ben geldiğimde annem çeşmeden getirdiği suyla bulaşık yıkıyordu dedim anne yarın pikniğe gidicez öğretmen dediki kendinize yiyecek getirin annem tmm dedi o gece baya sevincliydim heyecanlıydım çocukluk işte sabah oldu alel acele önlüğünü mu giydim anneme seslendim dedim annem piknik için ne hazırladin hiç unutmuyorum beyaz poşet içinde bitane yumurta bitane domates ve yufka ekmeği sandimki arkadaşlarımda böyle getirecek neyse sırt çantama koydum düştüm Yola okula vardım bizim köyün aşağısında baraj vardı hemen üst tepesi ağaçlık falan güzel bir yerdi hepimiz oraya gittik öğretmenimiz bize kim neler getirdi çıkarsın dedi ben arkadaşlarıma baktım bazıları pasta getirmiş bazılarıda kola çikolata türlü yemekler içim kan ağladı yutkunadim bu çocukluk yaşım bunca acıyı haketmemisti sonra öğretmen seslendi oğlum sen niye çıkarmıyorsun yiyeceğinni diyerek biraz kızdı cantamdaki poşeti çıkardım içinde onların istediğinden hiç bişey yoktu birşeyde diyemedim sustum sadece daha sonra gruplara ayırmak istedi öğretmen en son bana gelince arkadaşlarım beni istemedi dalga geçtiler bizimle yemek yemesin öğretmenim hiç bir şey getirmemiş kendi getirdiğini yesin diyerek hepsi ayrı ayrı dısladı beni o an anneme sitemim vardı ama Bir yandanda şikayet edemedim çünkü fakirliğin damarlarıma kadar hissediyor ve biliyordum ordan ayrıldım az ötede incir ağacı vardı oturdum gölgesinde annemin verdiği o yiyeceklerri hıçkıra hıçkıra ağlayarak yedim ve o an yemin ettim bir gün zengin olucam nerde fakir çocuk görsem başını okşayıp onlara güzel yemekler
Reklam
Sonra....'diye diye kaybettik aslında biz , erteleyerek yitirdik her şeyi.... ne ertelediğimiz şeyler geri geldi, ne de giden geri döndü....
