Ah, şu insanlar! Ellerinde baltayla başkalarının gururunu parça parça etmeyi düşünürler de kendi gururlarına bir iğneyle dokunulduğunda kıyameti koparırlar...
Size bir şey söyleyeyim mi? İnsan başkalarının ölümünü ne kadar çok görürse, kendi ölümünü kabullenişi o kadar kolaylaşır. Bana kalırsa ölüm, ilahi bir sınavdır, ödenmesi gereken bir borç değil...
Ölüm, zihni meşgul eden tek ciddi düşüncedir. Bu bakımdan ruhun bedenden ayrıldığı çeşitli şekilleri ve idam edilenlerin karakterlerine, memleketlerin adaletlerine göre çeşitli kimselerin, bir varoluştan hiçliğe nasıl geçtiklerini incelemeye değmez mi?
Tavrınız olsun, hedefiniz olsun, çizginiz olsun, prensipleriniz olsun, farkınız olsun, sınırlarınız olsun.
Her şeyiniz şahsına münhasır olsun.
Davranışlarınız taklit, düşünceleriniz satılık, değerleriniz emanet olmasın...