Kitapların dostluğunda yaşayan, insan kalabalığından uzak duran bir yolcu.
insan sevmiyorum..
hiçbir çağa uygun değilim, bütün çağlara ve yaşamış bütün insanlara küfürlerimi sunuyorum...
Çok güzel arkadaşlar edinmişim gerçekten. Mesaj kutusuna girip ne var ne yok diye bir bakayım dedim, biri üç şarkı bırakmış; “Hayvan gibi çalışıyorsun, bari insan gibi dinle,” demiş. Haklı olduğu bir şey demedim :D şarkı atın üzerime
open.spotify.com/intl-tr/track/5...
Hiçbir şeyin her şey sayıldığı bir çağdayız. İçinde hakikat olmayan şeylere aşık oluyor, onları sevgi sanıyor, uğruna ölüyor, sonra da buna hayat diyoruz. Boşluğa tapınan insanın en büyük trajedisi, tapındığı şeyin boşluk olduğunu bile bile diz çökmeyi sürdürmesidir.
Diyojen
köleler için uyuma saati geldi.
yarın yine aynı yüzlerle, aynı ışıkların altında, aynı yorgunluğu başka bir gün sanarak uyanacağız.
kimimiz alarmın sesine, kimimiz geçim derdine, kimimiz de çoktan boynuna geçirilmiş ama görünmez olduğu için adına hayat dediğimiz o tasmaya.
şimdi gözlerimizi kapatabiliriz.
efendiler sofralarını topladı, şehir ışıklarını kısmaya başladı, bedenlerimiz gün boyu kiralanmış makineler gibi sessizce durdu. uyuyalım.
yarın yeniden çalışmamız, susmamız, gülümsememiz, dayanıyormuş gibi yapmamız gerekiyor.
iyi geceler köleler.
rüya görmek serbest.
şimdilik.
open.spotify.com/intl-tr/track/5...